چهارده ماهگی
چهارده ماهگی جان دلم،
کودک بی نظیر من،
14 ماه گذشت از آن روز بیاد ماندنی.
و حالا کلی بزرگ شده ای و فهیم بیش از هر زمان دیگری
آزمون و خطا کردنت،این منظم بودن بی مثالت،آرامشت،این مهربانی و تکرار کردنت.
همه را محو تماشایم.
آدم از داشتن فرزندی چون تو مسرور و مغرور نباشد چه کند؟
این روزها دلربایی و شیرین بودنت ،به اوج رسیده!
گاهی دلم میخواهد زمان را متوقف کنم
مانند آن زمانی که مرا بوس میکنی یا ناز می کنی
دلم ضعف می کنه برای این کارهایت.
رادینم ،مادر
من ممنونت هستم به خاطر تمام این لحظه ها،این شادمانی ها که بی منت به ما میبخشد
به خاطر بودنت،خنده هایت.
ممنون که خالق تمام این لحظات نابی.
چهاردهمین شمع کیکتم فوت کردی.
قربون فوت کردنت پسر نازم.
